Sunday, 8 February 2015


சூரியனும் நெருங்காதே..
சந்திரனும் பார்க்காதே..
அடிமட்டத் தண்ணீர் பட்டால் போதும்
நான் அல்லி உயிர்வாழ...


நீ
பிறந்து
வாழ்ந்து
போய் சேர்ந்துவிட்டாய்..
நான்
வந்து சேர்ந்து
வாழ்ந்து
பிறந்துகொண்டிருக்கிறேன்....
ஓவ்வொரு இடர்களாலும்...

காந்தியே..!
நீ வாங்கி
கொடுத்துச் சென்ற மிட்டாய்
இன்னும்..
இந்த ஜெயந்திக்கு எட்டாதபடியால்...
இனிப்பை எப்படிப் பகிர்வது..
நீ பிறந்த நாளில்.


தாத்தா.......
ஆத்தாவும் இல்ல
அப்புவும் இல்ல
எப்பவும் நான் பறக்கிறேன்தான்
நீ வாகிக் கொடுத்ததை யாரும் தருவதாயில்லை
ஏங்கிப்போய்...

தாங்கிப் பாத்தேன்
வீங்கிப்போனதுதான் என் வீரம்
பாங்கிக்குகூட பயம் தேங்கியே...

தூங்கிகிடந்த துணிவை தூசிதட்டினேன்..
நீ கொடுத்ததை எனக்கு நானே
இருபாகங்களிலும் கட்டிகிட்டேன்
யாருக்கும் அடிமையில்லையென..
வடிவமைத்து விரிகிறேன்...

தாத்தா....
நான் உன் பேத்தியல்லவா...
மிதிப்பேனா !

மதித்துதான்...
கழட்டிக் கொடுக்கவேமாட்டேன்
நீவாங்கிக் கொடுத்த அந்த அழகுசட்டையை
கடவுள் வந்து கேட்டாலும்....

Friday, 6 February 2015

காட்டுவாசியே...
இந்த விண் அப்பம்
கூட்டி எய்கிறது
பட்டுப் போகட்டும்..
பன்னாடை பாளைக்குள்
விரிந்து வரட்டும் சொரிந்த மலராய்..
நான் குறிவைத்து கொய்ய நினைத்தது


ஹரிஅணையே...
காரணமாம் காலதாமதத்துக்கு
கரிகாலன் அணைகூட தூரமாய்..
சுவாமி...
பஞ்சணையைக் கொஞ்சம் கவனிக்கமாட்டாயா..
பிடித்திருப்பதை அரிந்துவிடச் சொல்லேன்
கவ்விருக்கும் காலன் கழிந்துபோகட்டும்!


சிமிழுக்குள்
அற்புத பேழைக்குள்தான்
ஒளித்து வைத்திருந்தேன்
அந்த அபாயத்தை
அதற்குள் இருக்கும் வரைதான் ..
ஆபத்து இல்லையென்பதால்
வெளிப்படுத்தாமல்..

நீ
ஏன்..
எதிர்பட்டாய்..
முகம் காட்டினாய்..
ஊற்றிவிட்டேன் அந்த பேழைக்குள் இருந்ததை
இப்போ...
சிதைந்திருக்க வேண்டுமே..
உன் இதயம் இந்த அமிலத்தால்....


ஒரு தங்கச் சுரங்கம்
மூடப்பட்டுக் கிடந்தது
சூழப்பட்ட பாறைகளால்

தேடப்பட்டு வந்த கண்ணில்..
தென்பட்டது முதல்பார்வையிலே..
துளையிட்டு துவாரமிட்டு ஊடுருவி
சொல்லடித்து செல்லத் துடித்தது

கல்மேலே செதுக்கி வைத்த பாசத்தால்
வில்லாய் வளைந்து வழிகாட்ட
மெல்லபிடித்தது உள்ளறையை

திரண்டு வந்த காதல்..
உருண்டு புரண்டு கட்டுண்டு
பிடித்து ஒளிந்து விளையாடி
வெடித்து சிதறி மறைந்தது

கொள்ளையடித்துச் செல்லும் போது...
கொன்றுபோட்டுப் போகும்போது ....
கன்றை மறந்து போனாயே...
கல்லை கலங்க வைத்தாயே...
உள்ளம் ஒன்று உனக்கில்லை
உள்ளே அன்பென்ற ஒன்றும் அங்கில்லை
கடைசிப் பார்வை பாத்தாயே...
காலம்போன கட்டைமேலே ..கள்ளா..!
கள்ளிபோல குத்தினாலும் கள்ளுப்போல தேடுதே..
இந்த சொல்லுகேளா ஊமை இதயம்
அன்பே ! என்னன்பே!! உன்னன்பை!!