மயில்இறகு பிடுங்கி
இதமாய் வருடுகிறாயே...
அதன் காயம்
உன் காயத்துக்கு மருந்தானால்...
அதன் மேனியை யார்வருடுவார்..
போய்பார்..
அது தோகைமயில்தான்
ஆணுக்கு வலியில்லையென யார் சொன்னார்....
வழியில்லாமல்....
வெளிவருவதில்லை
மூடியே பாறையாகி
முடிவில்லா முள்ளாகி
முண்டமாய்தான் பறக்கிறது
பெண் ஆட்டிக்கு தெரியாமல்...

இழுத்து வாரி
கூட்டிக் கட்டி
தொட்டு அலங்கரித்து
சூடி அழகு பார்த்த...
கார்மேகக் கருங்குழல்
பாத்திரத்துக்குள் ஒன்று தவறிவிழுந்தால்...
அன்னத்தையே தள்ளி வைப்பது சிலபேர்
கொட்டிவிடுவது பலபேர்...
இருக்கும் இடம் தவறுவதால்...
இழிவான அருவருப்பு....

பாதாம்,பிஸ்தா,முந்திரி
சாப்பிடு
முதலிரவுக்கென்றேன்...
சீ..சீ..
அன்பு மட்டும் போதுமென்றான்

என்னைக் கையேந்தி
மார்பிலும் தோளிலும்..
தூளி கட்டி தொட்டிலாட்ட
துள்ளி நடமாட...
உதைத்து கோலிவிளையாட..
உரம் வேண்டுமல்லவா..

நான் ஐன்னித்த அந்த முதலிரவாக
போகப்போகிறேன்.. என..
புரியாத அந்த தாயுமானவன்

இதயத்தை தொட்டு..
ஈரத்தை காட்டி...
ஈயத்தை ஊற்றி..
இந்த உலகத்தைவிட்டே..போக
உன்னால் மட்டுமா முடியும்...

நானும் ..
காந்தாரி போலதான்..
மரத்துடன்..மரமாய்..

இதயம் தின்ன வருகிறது...
பின்
மறந்தே...
போகிறது...

ஈரமதியே...இளநிலவே..
இதயம் பாரேன் பரிமளமே..
உன் வாய்யுண்டே நான் இளைத்தேன்
ஓர்வாய் கொண்டே உயர்வாய்..
ஒழுகவிடு பிடித்தேனே..
பாவாய் உன்னைப் பிடிக்கிறதே..
பகல்வாய் என் பால்நிலவே..
ஊர்வாய் என்னுள் எப்போதும்..
ஒருவாய் காதல் ஊட்டிவிடேன்.

என் வலி கண்டு..
பிரசவித்தான் அன்பை
அதை அறிந்து..
எங்கோ ஒரு சிசு பிறந்தது
சுகப்பிரசவமாக...